Νίκος Συριγωνάκης: Μια διαδρομή ήθους, εργατικότητας και προσφοράς στους πολίτες του Ηρακλείου

Τον Δεκέμβριο του 2016, όταν μια μεγάλη πυρκαγιά στη Βιομηχανική Περιοχή Ηρακλείου έφτασε δίπλα στις εγκαταστάσεις των σούπερ μάρκετ «Φαιστός», ο διευθυντής της εταιρείας, Νίκος Συριγωνάκης, έγραψε δημόσια για όσα είχαν συμβεί. Ευχαρίστησε τους πυροσβέστες, τους ανθρώπους που έφεραν νερό και τους συναδέλφους του που για ώρες πάλευαν με τις φλόγες. Έθεσε όμως κι ένα ερώτημα που αφορούσε ολόκληρη τη Βιομηχανική Περιοχή: πού θα ανεφοδιάζονταν τα πυροσβεστικά οχήματα όταν θα άδειαζαν οι δεξαμενές τους; Σε εκείνη την παρέμβαση διακρίνει κανείς δύο γνώριμα στοιχεία της πορείας του: την έγνοια για τους ανθρώπους με τους οποίους δούλευε και την ικανότητα να βλέπει πότε ένα πρόβλημα της επιχείρησης αφορά έναν ολόκληρο τόπο.

Η διαδρομή του ξεκινά στους Ζωφόρους Πεδιάδος, στον σημερινό Δήμο Μινώα Πεδιάδας. Τρίτος γιος αγροτικής οικογένειας, τελείωσε το Λύκειο στο Καστέλλι το 1988 και σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Δημόσια Διοίκηση στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το Ηράκλειο τον γνώρισε επαγγελματικά στο εμπόριο τροφίμων, ως γενικό διευθυντή της «Φαιστός». Από την αγροτική οικογένεια των Ζωφόρων έως τη διεύθυνση μιας κρητικής αλυσίδας, η αγορά υπήρξε για εκείνον σχολείο ευθύνης. Εκεί μια απόφαση δοκιμάζεται την ίδια μέρα: ο εργαζόμενος περιμένει λύση, ο συνεργάτης περιμένει να τηρήσεις τον λόγο σου και, όταν κάτι πάει στραβά, οφείλεις να αναλάβεις το μερίδιο που σου αναλογεί. Αυτή την εμπειρία έφερε μαζί του στην αυτοδιοίκηση.

Η σχέση του με τα κοινά είχε αρχίσει από το ίδιο του το χωριό. Υπηρέτησε στο Κοινοτικό Συμβούλιο των Ζωφόρων και για περίπου είκοσι χρόνια ήταν πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου. Υπήρξε επίσης ιδρυτικό μέλος δύο τραπεζών αίματος. Αυτή η προσφορά αξίζει τη δική της θέση στο βιογραφικό του: για μια οικογένεια που χρειάζεται αίμα, σημασία έχει ότι κάποιοι είχαν φροντίσει να υπάρχει.

Στα γήπεδα του Ηρακλείου τον γνώρισαν με άλλη ιδιότητα. Ο ίδιος έχει διηγηθεί με χιούμορ ότι αγαπούσε το ποδόσφαιρο, αλλά δεν ήταν ιδιαίτερα καλός ποδοσφαιριστής. Είδε μια ανακοίνωση για τη σχολή διαιτησίας, την παρακολούθησε το 1995 και έφτασε να διαιτητεύει σε επαγγελματικές κατηγορίες. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Διαιτητών Ποδοσφαίρου Ηρακλείου και, το 2017, αντιπρόεδρος της ΠΑΕ ΟΦΗ. Όταν αποχώρησε από την Επιτροπή Διαιτησίας, οι συνάδελφοί του τον ευχαρίστησαν δημόσια. Θυμήθηκαν, μεταξύ άλλων, ότι ακόμη και όταν διηύθυνε τη «Φαιστός», μπορούσαν να του μιλήσουν για μια μικρή ανάγκη του Συνδέσμου με την ίδια άνεση που θα του μιλούσαν για μια μεγάλη.

Το 2014 εξελέγη περιφερειακός σύμβουλος με τον συνδυασμό του Σταύρου Αρναουτάκη και ανέλαβε τον τομέα του Αθλητισμού ως εντεταλμένος σύμβουλος.

Τον Σεπτέμβριο του 2019 ανέλαβε καθήκοντα αντιπεριφερειάρχη της Περιφερειακής Ενότητας Ηρακλείου, θέση στην οποία υπηρετεί και σήμερα. Στις περιφερειακές εκλογές του 2023 έλαβε 27.390 σταυρούς προτίμησης και ήρθε πρώτος ανάμεσα στους υποψηφίους του συνδυασμού του στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου. Ήταν μια καθαρή έκφραση εμπιστοσύνης από συμπολίτες που είχαν ήδη χρόνια στη διάθεσή τους για να τον κρίνουν από τη δουλειά του.

Τον Σεπτέμβριο του 2026 βρέθηκε στα ρέματα του Καρτερού και των Γουρνών, μαζί με ανθρώπους του Δήμου Χερσονήσου, των τοπικών κοινοτήτων και των τεχνικών υπηρεσιών, για να δει πώς προχωρούσαν οι καθαρισμοί και τα αντιπλημμυρικά έργα πριν από τον χειμώνα. Στη διοικητική πλευρά της ίδιας δουλειάς, συνυπέγραψε με τον πρόεδρο του αναπτυξιακού οργανισμού «Δαίδαλος» τις συμβάσεις έξι νέων συνεργατών για τη Διεύθυνση Μεταφορών και Επικοινωνιών της Περιφερειακής Ενότητας. Για τον κάτοικο που ανησυχεί όταν φουσκώνει το ρέμα της γειτονιάς του ή περιμένει να εξυπηρετηθεί σε μια δημόσια υπηρεσία, εκεί αποκτά νόημα η λέξη «αυτοδιοίκηση».

Εκείνο που προσωπικά εκτιμώ στον Νίκο Συριγωνάκη είναι το ήθος, η εντιμότητα και η αξιοπρέπεια με την οποία έχει πορευτεί. Την εργατικότητά του τη διακρίνω στα είκοσι περίπου χρόνια που αφιέρωσε στον σύλλογο του χωριού του. Την ταπεινότητά του, στον τρόπο που μίλησε μετά τη φωτιά: ο ίδιος είχε τον τίτλο του διευθυντή, αλλά θέλησε να ακουστεί ποιοι έφεραν το νερό και ποιοι στάθηκαν δίπλα στους πυροσβέστες.

Πιστεύω πως άνθρωποι που ξεκινούν από απλές καταβολές, δοκιμάζονται στη δουλειά και μαθαίνουν να σέβονται τον κόπο του άλλου έχουν τα εφόδια να σταθούν ακόμη και στις υψηλότερες θέσεις ευθύνης. Στην περίπτωση του Νίκου Συριγωνάκη, πολλοί Ηρακλειώτες είχαν γνωρίσει αυτές τις ιδιότητές του πολύ πριν τον προσφωνήσουν «κύριε αντιπεριφερειάρχα». Για εκείνους ήταν πρώτα ο Νίκος από τους Ζωφόρους, ο συνάδελφος στη «Φαιστός», ο άνθρωπος του γηπέδου και του συλλόγου. Πιστεύω πως εκεί έχει τις ρίζες της η αγάπη που του δείχνουν μέχρι σήμερα.

Γ.Ρ.