Login

Lost your password?
Don't have an account? Sign Up

Το ύστατο «χαίρε» στον θρυλικό Αντιστράτηγο Κωνσταντίνο Τραχανατζή

Με δόξα και τιμή σε ένα βαθιά συγκινησιακό και κατανυκτικό κλίμα, συγγενείς, φίλοι παλιοί συνάδελφοι, αλλά και πλήθος κόσμου, αποχαιρέτισαν τον Αντιστράτηγο Κωνσταντίνο Τραχανατζή χθες Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026, ανήμερα της Γιορτής των Ενόπλων Δυνάμεων, από τον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου στη Βραχιά Θεσσαλονίκης.

Επικήδειο λόγο εκφώνησε και ο Ιάκωβος Παπέττας, διοικητής Καταδρομών Συνταγματάρχης Πεζικού της Εθνικής Φρουράς Κύπρου και Διοικητής της Διοίκησης Καταδρομών .

Ακολουθεί ο επικήδειος λόγος του:

Θα μου επιτρέψετε για λόγους συντομίας να υιοθετήσω το πρωτόκολλο. Σήμερα δεν αποχαιρετούμε απλώς ένα ανώτατο Αξιωματικό των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. 

Αποχαιρετούμε έναν Αξιωματικό που αφιέρωσε τη ζωή του στην πατρίδα , έναν Αξιωματικό που υπηρέτησε με πίστη , αυταπάρνηση και αφοσίωση τις Ειδικές Δυνάμεις και ένα ηγέτη που άφησε το δικό του ανεξίτηλο αποτύπωμα στην Ιστορία των Καταδρομών.

Η Κύπρος όμως έχει και αυτή τους ιδιαίτερους τις λόγους για να σας θυμάται.  ‘Ήρθατε στο νησί μας στις 18 Αυγούστου το 1974. Δύο δηλαδή μέρες μετά τη δεύτερη φάση του Αττίλα. Σε μία από τις πιο δραματικές στιγμές της σύγχρονης Ιστορίας του ελληνισμού.   Γνωρίσατε από κοντά τη δοκιμασία, την αγωνία και τη θυσία εκείνων των ημερών. Τοποθετηθήκατε στην 33η Μοίρα Καταδρομών, την Μονάδα με τις μεγαλύτερες απώλειες κατά τις επιχειρήσεις του 1974. Αναλάβατε τη Διοίκηση του 32 Λόχου Κρούσεως όταν η Μοίρα βρισκόταν στο Χωριό Απλίκι. Και εκεί την πρώτη μέρα της παρουσίας θα σας δείξουν την σκηνή του Διοικητή Λόχου. Και εσείς ρωτήσατε που κοιμούνται οι Καταδρομείς. Όταν σας είπαν κάτω από τα δέντρα τότε και εσείς κοιμόσασταν μαζί τους κάτω από τα δέντρα όλο το χρονικό διάστημα μέχρι και την τελική μεταστάθμευση της Μονάδας στα τέλη Σεπτεμβρίου στο Σταυροβούνι. Γιατί οι πραγματικοί ηγέτες δεν ζητούν από τους άλλους να κάνουν όσα οι ίδιοι δεν είναι διατεθειμένοι να κάνουν. Προηγούνται με το παράδειγμά τους.  Αυτός είσασταν.         

Στρατηγέ,                           

Η στρατιωτική σας πορεία δεν μετριέται μόνο με βαθμούς, αξιώματα και θέσεις ευθύνης. Μετριέται με τις γενιές των αξιωματικών, υπαξιωματικών και οπλιτών που εκπαιδεύσατε, με τους ανθρώπους που ενέπνευσατε και με τις αξίες που εμφυσήσατε σε όσους είχαν την τιμή να υπηρετήσουν δίπλα σας ή κάτω από τις διαταγές σας.

Η αποστρατεία σας δεν σήμανε ποτέ για σας απομάκρυνση από τις Ένοπλες Δυνάμεις. Παραμείνατε κοντά στην οικογένεια των Ειδικών Δυνάμεων, στους εφέδρους και στους νέους ανθρώπους που συνεχίζουν να υπηρετούν τις αξίες και τις παραδόσεις που υπερασπιστήκατε σε όλη σας τη ζωή. 

Αυτό αποδεικνύει ότι η στρατιωτική ιδιότητα δεν είναι απλώς ένα επάγγελμα. Είναι τρόπος ζωής. Είναι υπόσχεση προς την Πατρίδα. Είναι χρέος που δεν τελειώνει με την αποστρατεία.

Εγώ προσωπικά είχα την τύχη και την ευλογία να σας γνωρίσω το 2000. Υπολοχαγός τότε στη Σχολή Αλεξιπτωτιστών να περνάω το Σχολείο Ελεύθερης Πτώσης και εσείς Διευθυντής Ειδικών Δυνάμεων. Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνο το δεκπεντάλεπτο της πρώτης συνομιλίας μας στη Ζώνη Ρίψεως των Μεγάρων. Έκτοτε θα δημιουργήσουμε μια διαφορετική σχέση. Τα παιδιά μου στην ίδια ηλικία της Καίτης και του Μιχαήλ και εσείς να γινόσαστε ο μεγάλος μου αδελφός, ο δεύτερος μου πατέρας. Σε κάθε μου δίλημμα, σε κάθε μου επιλογή πάντα εκεί για να τα συζητήσουμε μαζί και να βρούμε την βέλτιστη λύση. Τελευταία μας συνάντηση τον Αύγουστο φέτος στο 401 όταν είχατε εγχειριστεί. Και να σας πνίγει το παράπονο ότι δεν θα είστε παρόν στην τελετή παράδοσης παραλαβής της Διοίκησης Καταδρομών μα ούτε και στο ετήσιο μνημόσυνο της 33 στο Σταυροβούνι.  Μαζί μας σήμερα αντιπροσωπεία των καταδρομέων του Λόχου σας της 33 Μοίρας Καταδρομών για να  αποχαιρετούμε έναν δικό μας άνθρωπο.

Έναν αξιωματικό που ανήκει πλέον στην ιστορία του όπλου μας.

Η απουσία σας αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό. Όμως, οι άνθρωποι που υπηρέτησαν με αρχές και άφησαν πίσω τους έργο δεν χάνονται. Συνεχίζουν να ζουν μέσα από τις πράξεις, τις αξίες και τις μνήμες εκείνων που τους γνώρισαν.

Στρατηγέ Τραχανατζή,

Σας ευχαριστούμε για την προσφορά σας .

Σας ευχαριστούμε για όσα διδάξατε, για όσα υπηρετήσατε και για όσα αφήνετε πίσω σας.

Η οικογένεια των Καταδρομών θα κρατήσει τη μνήμη σας ζωντανή.

Και η Κύπρος, που σας γνώρισε σε δύσκολες και ιστορικές στιγμές, θα σας θυμάται με σεβασμό.

Καλό ταξίδι, Στρατηγέ της καρδίας μας. 

Καλό Παράδεισο.

Αναπαυθείτε εν ειρήνη.

Αιωνία σας η μνήμη.

Ο Κωνσταντίνος Τραχανατζής αποτέλεσε μία από τις πλέον καθοριστικές και αναγνωρισμένες φυσιογνωμίες των ελληνικών ειδικών δυνάμεων, με πορεία που συνδέεται άμεσα με την εξέλιξη, την οργάνωση και την επιχειρησιακή τους συγκρότηση για δεκαετίες.
Υπηρέτησε ως διοικητής της Σχολή Ευελπίδων και ως διευθυντής της Διεύθυνσης Ειδικών Δυνάμεων του ΓΕΣ, θέσεις που τον τοποθετούν στον πυρήνα της εκπαίδευσης και της επιχειρησιακής διαμόρφωσης των ελληνικών καταδρομικών και αλεξιπτωτιστικών μονάδων. Η παρουσία του σε αυτές τις θέσεις δεν υπήρξε τυπική διοικητική θητεία, αλλά ενεργή συμμετοχή στη διαμόρφωση δόγματος, εκπαίδευσης και επιχειρησιακής ετοιμότητας.
Ως αξιωματικός των ειδικών δυνάμεων και αλεξιπτωτιστής, ανήκε στην πρώτη γενιά στελεχών που διαμόρφωσαν τη σύγχρονη ταυτότητα των ελληνικών καταδρομών. Υπηρέτησε ως αρχηγός αλεξιπτωτιστών και ως διοικητής μονάδων ειδικών επιχειρήσεων, σε μια περίοδο όπου το ελληνικό στράτευμα αναδιαμορφωνόταν επιχειρησιακά και οργανωτικά με υψηλές απαιτήσεις.
Κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974, οι ελληνικές ειδικές δυνάμεις, και συγκεκριμένα σχηματισμοί όπως η 31 και 33 Μοίρα Καταδρομών, βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή επιχειρήσεων. Στο πλαίσιο αυτών των επιχειρησιακών εξελίξεων, καταγράφεται η συμμετοχή του μαζί με άλλους θρύλους των Ενόπλων δυνάμεων όπως ο Νικόλαος Ντούβας(Πρώην αρχηγός ΓΕΣ), ενώ αναφέρεται και η εμπλοκή του σε επιχειρήσεις στην περιοχή του υψώματος Κοτζά Καγιά, στο πλαίσιο των μαχών της 20ής Ιουλίου 1974.

Στη μετέπειτα πορεία του, η δράση του Κωνσταντίνου Τραχανατζή ξεπέρασε τα ελληνικά σύνορα, καθώς ανέλαβε καθήκοντα σε σύνθετα διεθνή επιχειρησιακά περιβάλλοντα στα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή. Στο πλαίσιο αποστολών του ΟΗΕ και διεθνών δυνάμεων σταθεροποίησης, η παρουσία ελληνικών τμημάτων επεκτάθηκε σε κρίσιμα θέατρα επιχειρήσεων, από το Κόσοβο έως τη Βαγδάτη και τις ευαίσθητες παραμεθόριες ζώνες της ευρύτερης περιοχής Ιράν–Ιράκ.

Ωστόσο, η παρακαταθήκη του Στρατηγού δεν εξαντλείται στα πεδία των επιχειρήσεων και στις διοικητικές του θέσεις, αλλά αποτυπώνεται βαθιά στον θεσμικό εκσυγχρονισμό των Ειδικών Δυνάμεων. Έθεσε αυστηρά πρότυπα επιχειρησιακής ετοιμότητας και αναβάθμισε ριζικά το επίπεδο εκπαίδευσης των στελεχών.

Ως εκπαιδευτής και ανώτερος διοικητής, άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα σε ολόκληρες γενιές καταδρομέων και αλεξιπτωτιστών, εμπεδώνοντας μια κουλτούρα βασισμένη στην ατσάλινη πειθαρχία, την ακρίβεια στην εκτέλεση της αποστολής και την ακλόνητη συνοχή των μονάδων.

Από όλη την Ελλάδα, παρέστησαν φίλοι και καταδρομείς που συνυπηρέτησαν μαζί του, και από το Ηράκλειο Κρήτης παρέστη ο Γεώργιος Ρισάκης Έφεδρος Αξιωματικός Ειδικών Δυνάμεων και ο Μανούσος Τρευλάκης Λοχίας Ειδικών Δυνάμεων που και οι δύο είχαν την τιμή να υπηρετήσουν υπό τις διαταγές του Κωνσταντίνου Τραχανατζή και διατηρούσαν μαζί του επί σειρά ετών ιδιαίτερες σχέσεις μαζί του.